गजल
जीवन बनाई भुसको डोरी कहिले सम्म बाटी बस्छ्यौ
पोखिएको भुँइको गुलीयो कहिले सम्म चाटी बस्छ्यौ
वैंसलाई हरेक साँझ मनसुन बनाई बसा्रउँदा
रुझेको त्यो तिम्रो कपाल कहिले सम्म झाँटी बस्छ्यौ
बाढी आउँछ बगाइ लान्छ तिम्रा ती दिवा सपना
आफु आफै लुछाएर कहिले सम्म फाटी बस्छ्यौ
नगर भो गर्व अब कामुक आफ्नो शरीरसँग
वैस बेची आना सुकी कहिलेसम्म साटी बस्छ्यौ
जीवन बनाई भुसको डोरी कहिले सम्म बाटी बस्छ्यौ
पोखिएको भुँइको गुलीयो कहिले सम्म चाटी बस्छ्यौ
- इखालु रमेश
सुझावको कुनो